Abdi Ibrahim przeciwko Norwegii (2021)

Ten wyrok Wielkiej Izby ukazał niepowodzenie Barnevernetu w poszanowaniu tożsamości kulturowej i religijnej dzieci objętych opieką państwową.

1. Sprawa

Synowi Mariyi Abdi Ibrahim, somalijskiej uchodźczyni i muzułmanki, odebrano opiekę. Państwo umieściło go w chrześcijańskiej rodzinie zastępczej. Mimo próśb matki, system dążył do umożliwienia adopcji chłopca przez rodzinę zastępczą, argumentując, że stał się „Norwegiem" i utracił więź z somalijską kulturą.

2. Wyrok

ETPC stwierdził naruszenie Artykułu 8 interpretowanego w świetle Artykułu 9 (wolność religijna). Trybunał skrytykował Norwegię za:

  • Wymazywanie kultury: Niepodjęcie wystarczających działań, by utrzymać więź między matką a synem.
  • Ignorowanie tożsamości: Decyzja o zezwoleniu na adopcję nie uwzględniała interesu dziecka w zachowaniu więzi z jego religijnym i kulturowym pochodzeniem.

Znaczenie: Ta sprawa dowodzi, że „integracja" nie może być używana jako broń pozbawiająca dziecko jego dziedzictwa. Barnevernet ma obowiązek ułatwiać dziecku kontakt z jego pierwotną kulturą.